Wat doet een consulent van het Ondersteuningscentrum Jeugdzorg?

Iedere situatie of verhaal is uniek

Iedere maand belicht Jeugdhulp.be een functie in de jeugdhulp. Wie doet wat? En hoe ziet een werkdag eruit? In deze aflevering volgen we een dag Ellen Onghenae en Charlotte Thomas, consulenten bij het Ondersteuningscentrum Jeugdzorg (OCJ) in Antwerpen

Tekst: Melanie De Vrieze


09u15

Teamoverleg is een essentieel onderdeel van het werk van de consulenten. Tijdens die vergaderingen bespreken ze de lopende zaken om tot een gedeeld besluit te komen. Wanneer een van de consulenten met de handen in het haar zit, wordt dieper op bepaalde zaken ingegaan. “Die discussies zijn boeiend, omdat het over ingrijpende gebeurtenissen gaat”, zegt Charlotte Thomas. “Hoewel je probeert om het onderzoek in een bepaalde proces te gieten, blijf je met mensen bezig. Ieder gezin of verhaal is uniek. Het is telkens zoeken wat het best past voor de jongere en het gezin.”
Elk dossier is anders, elke situatie is anders. “Er is geen standaard dossierverloop. Je wordt altijd verrast”, voegt Ellen Onghenae eraan toe.

12u30

Lunch

13u00

Tijd om e-mails te lezen, te telefoneren of gesprekken in te plannen. “Het opvolgen van de administratie neemt veel tijd in beslag”, zegt Ellen. Intussen springt Charlotte in voor een collega die een crisissituatie heeft. “Tijdens zo’n crisis laat je al je andere werk vallen en ben je alleen met dat ene gezin bezig. Dan is het alle hens aan dek.”

15u00

Charlotte vertrekt naar een school in het Antwerpse om er met een jongere te spreken. “In het kader van een onderzoek probeer ik hier op kantoor tijdens het eerste gesprek de werking van onze dienst uit te leggen en de aanmelding te overlopen. In tweede instantie ga ik naar de school, omdat het een vertrouwde omgeving is voor de jongere. Dat maakt de drempel lager en legt wat minder druk op die jongere. Ik vraag altijd aan de ouders om dit gesprek met de jongere voor te bereiden. Ik ben altijd verbaasd over de inzichten van kinderen en hun kijk op de wereld. Het is belangrijk om hen een stem te geven.”

16u00

Ellen geeft telefonisch consult aan hulpverleners die geen dossier hebben bij het OCJ, maar wel geconfronteerd worden met verontrusting. “Samen met de hulpverlener brengen we de situatie in kaart zodat ze aan het einde van het telefoongesprek weten wat de volgende stap is.”

17u00

Ellen vertrekt op huisbezoek. “Soms zegt een beeld meer dan een gesprek. We willen zien hoe mensen leven: Zijn de leefomstandigheden van het gezin oké. Proberen de ouders er een thuis van te maken?” Hoe wordt er thuis met elkaar omgegaan? Dergelijke aanpak werpt zijn vruchten af. Hetzelfde geldt voor de netwerktafels die op kantoor georganiseerd worden en waar samen met het gezin en het netwerk een zorgplan op papier wordt opgemaakt. “Iedereen komt aan het woord. We bespreken zowel de positieve als de negatieve zaken. Je maakt afspraken waardoor het een gedeelde verantwoordelijkheid wordt met familie, buren en vrienden.” Het moeilijkste aspect van de job? “We hebben niet altijd toegang tot de hulpverlening die we nodig hebben.Het komt zeker voor dat voor erg schrijnende gevallen we ook niet direct de juiste oplossing kunnen vinden. Maar we blijven altijd verder zoeken, we geven de moed nooit op”, besluit Ellen.

Wat doet het OCJ?

Het OCJ onderzoekt of het in verontrustende leefsituaties maatschappelijk noodzakelijk is om van overheidswege hulp op te starten of verder te zetten. Daarnaast geeft het OCJ consult aan hulpverleners die met verontrusting worden geconfronteerd. Ze helpen de blik van de hulpverlener terug verruimen om een volgende stap in het hulpverleningsproces te zetten. Als er geen akkoord meer is tussen het OCJ en de cliënt, verwijst het OCJ door naar het parket. Zij beslissen over een verdere doorverwijzing naar de jeugdrechtbank.

We spreken over verontrusting als de ontwikkelingskansen van een minderjarige bedreigd zijn en/of de (psychische, fysieke of seksuele) integriteit is aangetast.

https://jongerenwelzijn.be/jeugdhulp/ondersteuningscentrum-jeugdzorg/
 

Lees ook:

Samen kansen creëren; dat is het verhaal van de jeugdhulp in Vlaanderen. We geven kinderen,  jongeren en gezinnen een duwtje in de rug, zodat ze snel zelf verder kunnen. Ofwel bieden we, indien nodig, langdurige ondersteuning aan; op maat en met respect voor de keuzes van jongeren en hun ouders. We versterken op een positieve manier hun eigen krachten. Zo kan iedereen bij de start van zijn of haar leven volwaardig deelnemen, waarbij de samenleving er zelf ook op vooruit gaat.

Jongeren en hun ouders kunnen rechtstreeks aankloppen bij tal van diensten voor begeleiding en advies. Wie nood heeft aan meer intensieve ondersteuning, kan aangemeld worden bij de toegangspoort die de geschikte hulp toewijst. Loopt de hulp vast of wordt deze niet aanvaard? Dan kan een gemandateerde voorziening (Ondersteuningscentrum Jeugdzorg of Vertrouwenscentrum Kindermishandeling) de hulpverlening mee opvolgen of nieuwe hulp opstarten. Bij een onverwachte crisis staat een netwerk van diensten klaar. Als de hulpverlening moeilijk verloopt, kunnen overleg en bemiddeling een uitweg bieden.

De Vlaamse jeugdhulp verbindt delen van 6 administraties uit het welzijns- en onderwijslandschap, en geeft ruimte aan tal van partners binnen een breed netwerk van professionals. Jongeren en hun ouders maken structureel deel uit van het beleid. Jeugdhulp bereikt elk jaar een paar honderdduizend kinderen en jongeren in Vlaanderen. Meer info: www.jongerenwelzijn.be, www.vaph.be, www.kindengezin.be, www.departementwvg.be, www.zorgengezondheid.be, onderwijs en vorming.

Deze tekst wordt vervangen.